Holandski slikar Harmens van Rajn Rembrant (1606-1669), jedan od najvećih u istoriji slikarstva, umro je 4. oktobra 1669. godine.
Rembrant je uradio 650 uljanih slika, oko 300 gravira i gotovo 2.000 crteža, uključujući remek-djela kao što su “Noćna straža”, “Izgubljeni sin”, “Čas anatomije doktora Tulpa”, “Hristos kao baštovan”, “Dobri Samarićanin”, “Hodočasnici u Emausu”, “Suknari” i “Jakov blagosilja unuke”.
On je jedna od najuticajnijih ličnosti zapadnoevropske umjetnosti 17. vijeka. Psihološka dubina njegovih portreta i produbljena interpretacija biblijskih događaja koje je rado slikao, ostali su do danas jedinstveni i neponovljivi.
Rebrantovo slikarstvo stilski pripada baroku. Ovo doba je poznato kao zlatno doba Holandije, kada je ta zemlja doživjela politički, privredni i umjetnički procvat.
Već za života Rembrantova djela su kopirana i imitirana. Poslije njegove smrti kritičari, pristalice klasicizma, nisu imali visoko mišljenje o njegovom slikarstvu, ali su njegove slike bile omiljene i na cijeni kod privatnih kolekcionara.
U 18. vijeku pojavili su se slikari u Njemačkoj i Engleskoj koji su bili nadahnuti njegovim djelom. Rembrantov život postao je predmet različitih mitova i legendi.
Tek sredinom 19. vijeka pojavili su se ozbiljni istraživači Rembrantovog života i stvaralaštva.
